Over Ann
"Mijn missie is om u een stukje van uw jeugd terug te geven."
In een samenleving die alleen maar sneller gaat, leerde ik om af en toe stil te staan. Vele volwassenen denken: "Waarom zou ik in hemelsnaam nu nog een Tamagotchi, een Furby of een zakje snoep van vroeger kopen? Ik ben toch volwassen, dat heb ik toch helemaal niet meer nodig?" Maar het gaat om zoveel meer dan dat.
Als kind zag ik de kleine dingen al scherp.
Ik ben geboren met een visuele beperking. Doordat ik al mijn hele leven met die uitdagingen omga, heb ik van nature geleerd om waarde te hechten aan de kleine gelukjes en de eenvoudige dingen in het leven. Als kind zag ik die kleine details scherp in, en dat ben ik nooit kwijtgeraakt. In een samenleving die alleen maar sneller gaat, leerde ik om af en toe stil te staan.
Dat is precies de kracht van nostalgie.
Het verleden moeten we niet loslaten, maar meedragen. Mijn mama is er ondertussen niet meer. Ik mis haar knuffels en haar veel te natte kussen. Zij is niet meer fysiek hier op aarde, maar ze zit wel voor altijd in mijn hart. Zodra ik een Chocotoff eet — een snoepje waar zij ook zo van hield — of een spelletje Rummikub speel, zit ik in één seconde terug bij die momenten met haar. Het geeft mij een gevoel van pure veiligheid en liefde, hetzelfde gevoel van geborgenheid dat ik nu aan mijn eigen kinderen geef.
De tijd vliegt, maar een smaak van vroeger vangt het moment.
We worden volwassen en verdrinken soms in de dagelijkse drukte en verantwoordelijkheden. Die onbezonnen jeugd lijkt niet meer tastbaar... totdat ge die ene smaak van vroeger proeft of een spelletje van toen vastgrijpt. Die nostalgische snoepjes en retrogadgets zijn geen overbodige luxe. Ze zijn onze pauzeknop — een uitnodiging om even te ontsnappen aan de waan van de dag en te voelen: het is oké om even weer dat kind van toen te zijn. Herinneringen ophalen kost niks, maar het geeft u wél een moment van onbetaalbare pure rust en plezier.